logo venvn oranje witAan de slag met het Zorgleefplan, deel je kennis online!

Mantelzorg: niks haasten, niks verplichten!

Onderwerp: Mantelzorg
Interview met: Ria Bos
Achtergrond: EVV'er, deelnemers Perfecto training
Door: Anne Marie Vaalburg

bijria1Familie die in het weekend het ontbijt verzorgt, een verzorgende wiens man komt koken voor bewoners. Mooie voorbeelden van de participatiesamenleving. En een goede reden om te bellen met EVV-er Ria Bos en haar te vragen naar het geheim van dit succes. Ria werkt in een kleinschalige woonvorm met acht somatische bewoners. Voor het verbeterproject voor haar Perfecto-opleiding betrok ze de familie bij het verzorgen van het ontbijt.

Doe of je thuis bent!

riavierkantGoed contact met familie is iets wat ik al heel mijn loopbaan belangrijk vindt. Al toen ik op een ziekenboeg voor psychogeriatrische bewoners werkte, betrok ik familie bij de cliënt. Ik gaf hen handvatten om met hun dementerende familielid om te gaan.

Voor mijzelf waren de gesprekken met familie ook nuttig, hun verhalen over de achtergrond en het karakter van de cliënt hielpen mij beter in te spelen op het gedrag van een cliënt. Dat contact waarin we over en weer informatie uitwisselen, is denk ik één van de belangrijkste voorwaarden voor een prettige relatie met familie.

Een ander belangrijke voorwaarde is gastvrijheid. Toen we hier startten met kleinschalig wonen vroegen mantelzorgers vaak of ze zich mochten bemoeien met de zorg voor hun vader, moeder of partner. Of ze in de huiskamer een kopje koffie mochten pakken of thee mochten zetten omdat de pot leeg was. Ik heb altijd gezegd: Doe of je thuis bent!

De familie kookt en versiert

Deze benadering werkt. We hebben nu een hele prettige samenwerking met familie. Hoe het loopt rondom de feestdagen is een mooi voorbeeld. Op een familieavond hebben we gevraagd hoe we samen de Sinterklaas en de kerst in zouden vullen. In zo'n bespreking laat ik mantelzorgers en bewoners praten, samen ideeën aandragen en deze voor zover mogelijk zelf uitwerken. Met Sinterklaas wilden ze een buffetje, dit heeft een mantelzorger geregeld.

Sting-Maaltijd2

Wij als verzorging zouden de kerstavond voor onze rekening nemen, maar de bewoners gaven aan wat er op tafel moest komen. Eerste kerstdag werd er gekookt door een familielid. De mantelzorgers hebben op eigen initiatief de huiskamer en gang versierd en hebben dit na de kerst weer opgeruimd. Wij als verzorging zorgden voor iets lekkers bij de koffie om onze waardering te laten merken.

We doen het echt met elkaar. Regelmatig als ik een avonddienst heb, komt mijn man om te koken voor de cliënten. Dat kunnen de bewoners erg waarderen, ze lopen met hem weg en hij kookt heerlijk. En ik kan meer tijd aan de cliënten besteden.

Niks haasten, niks verplichten!

Als je met familie aan de slag gaat, zijn twee dingen heel belangrijk: een open sfeer waarin alles besproken kan worden, én: niks haasten, niks verplichten! Dat heb ik ook gemerkt toen we familie benaderden over hulp bij het ontbijt.

Op zaterdag en zondag komt er veel bezoek, vaak loopt rond tien uur de huiskamer al vol. Gezellig, maar het lukt ons niet de bewoners voor die tijd, naast de verzorging, ook te helpen met het ontbijt. Door de week hebben we hier hulp bij van een vrijwilliger. Zo ontstond het idee om alle betrokkenen van de bewoners te vragen of zij gezamenlijke wilden zorgen voor het ontbijt in de weekenden. Mijn streven was om hen hun eigen schema te laten maken. Vanuit het idee: Niets moet alles mag.

Uit het hart

riahart1In maart heb ik een familie-avond gehouden. Een paar mantelzorgers belden af. Deze heb ik persoonlijk uitgelegd wat de bedoeling was. Van hen kreeg ik een positieve reactie: ze zouden het schema in de gaten houden en invullen wanneer het hun uitkomt. Op de avond heb ik gewoon vanuit mijn hart gesproken, aangegeven dat ik het geweldig zou vinden als ze ons konden helpen en dat het voor de bewoners ook meerwaarde zou hebben. Maar dat ik niks wil verplichten.

Eén mantelzorger reageerde fel, zij vond dat zij al genoeg deed. Haar heb ik gerust gesteld door te zeggen dat niks moet. Het bijzondere is dat haar kennis (waar zij de mantelzorger van was) inmiddels is overleden, maar dat zij nog eens in de drie weken bij ons het ontbijt verzorgt.

Een doel in het weekend

Eén dochter nam toen ze de uitnodigingsbrief ontving al direct enthousiast contact met mij op. Zij is alleenstaand en heeft in het weekend moeite met alleen zijn en heeft nu weer een doel in het weekend. Ook merkt zij dat haar moeder het waardeert. Het contact tussen moeder en dochter is geïntensiveerd. Voorheen kwam de dochter op zondagmiddag een paar uurtjes langs. Nu neemt ze op de dagen dat ze helpt met het ontbijt haar moeder de rest van de dag mee naar huis.

Kortom, ik kan wel zeggen dat het een succes is, van maart tot augustus hebben we denk ik drie dagen geen hulp gehad.

Moet familie gaan wassen?

Met de groep van de Perfecto-opleiding waarvoor ik het ontbijtproject heb uitgevoerd, zijn we ook bij het ministerie van VWS op bezoek geweest. Ik heb daar gevraagd wat precies de bedoeling van de minister was, wil zij echt dat familie ook bewoners gaat wassen en douchen? Gelukkig legden ze uit dat dat niet de bedoeling was. Betrokkenheid van familie en mantelzorgers maakt het leven van de cliënten fijner en alleen dat al scheelt in de zorg.

Reageren?

Wat vind je van de aanpak van Ria? Kun jij er iets mee? We horen graag je reactie op dit artikel. Je kunt reageren onder dit artikel.

Lees ook:

>>> Campagne 'Ik ben in voor mantelzorg'

>>> Meer praktijkvoorbeelden

>>> Samenwerken met mantelzorgers

>>> Meer informatie over de Perfecto leergang

Doe of je thuis bent!

Goed contact met familie is iets wat ik al heel mijn loopbaan belangrijk vindt. Al toen ik op een ziekenboeg voor psychogeriatrische bewoners werkte, betrok ik familie bij de cliënt. Ik gaf hen handvatten om met hun dementerende familielid om te gaan. Voor mijzelf waren de gesprekken met familie ook nuttig, hun verhalen over de achtergrond en het karakter van de cliënt hielpen mij beter in te spelen op het gedrag van een cliënt.

Dat contact waarin we over en weer informatie uitwisselen, is denk ik één van de belangrijkste voorwaarden voor een prettige relatie met familie.

Een ander belangrijke voorwaarde is gastvrijheid. Toen we hier startten met kleinschalig wonen vroegen mantelzorgers vaak of ze zich mochten bemoeien met de zorg voor hun vader, moeder of partner. Of ze in de huiskamer een kopje koffie mochten pakken of thee mochten zetten omdat de pot leeg was. Ik heb altijd gezegd: Doe of je thuis bent!

 

De familie kookt en versiert

Deze benadering werkt. We hebben nu een hele prettige samenwerking met familie. Hoe het loopt rondom de feestdagen is een mooi voorbeeld. Op een familieavond hebben we gevraagd hoe we samen de Sinterklaas en de kerst in zouden vullen. In zo'n bespreking laat ik mantelzorgers en bewoners praten, samen ideeën aandragen en deze voor zover mogelijk zelf uitwerken. Met Sinterklaas wilden ze een buffetje, dit heeft een mantelzorger  geregeld. Wij als verzorging zouden de kerstavond voor onze rekening nemen, maar de bewoners gaven aan wat er op tafel moest komen. Eerste kerstdag werd er gekookt door een familielid. De mantelzorgers hebben op eigen initiatief de huiskamer en gang versierd en hebben dit na de kerst weer opgeruimd. Wij als verzorging zorgden voor iets lekkers bij de koffie om onze waardering te laten merken.

We doen het echt met elkaar. Regelmatig als ik een avonddienst heb, komt mijn man om te koken voor de cliënten. Dat kunnen de bewoners erg waarderen, ze lopen met hem weg en hij kookt heerlijk. En ik kan meer tijd aan de cliënten besteden.

 

Niks haasten, niks verplichten!

Als je met familie aan de slag gaat, zijn twee dingen heel belangrijk: een open sfeer waarin alles besproken kan worden, én: niks haasten, niks verplichten! Dat heb ik ook gemerkt toen we familie benaderden over hulp bij het ontbijt.

Op zaterdag en zondag komt er veel bezoek, vaak loopt rond tien uur de huiskamer al vol. Gezellig, maar het lukt ons niet de bewoners voor die tijd, naast de verzorging, ook te helpen met het ontbijt. Door de week hebben we hier hulp bij van een vrijwilliger. Zo ontstond het idee om alle betrokkenen van de bewoners te vragen of zij gezamenlijke wilden zorgen voor het ontbijt in de weekenden. Mijn streven was om hen hun eigen schema te laten maken. Vanuit het idee: Niets moet alles mag.

 

Uit het hart

In maart heb ik een familie-avond gehouden. Een paar mantelzorgers belden af. Deze heb ik persoonlijk uitgelegd wat de bedoeling was. Van hen kreeg ik een positieve reactie: ze zouden het schema in de gaten houden en invullen wanneer het hun uitkomt. Op de avond heb ik gewoon vanuit mijn hart gesproken, aangegeven dat ik het geweldig zou vinden als ze ons konden helpen en dat het voor de bewoners ook meerwaarde zou hebben. Maar dat ik niks wil verplichten. Eén mantelzorger reageerde fel, zij vond dat zij al genoeg deed. Haar heb ik gerust gesteld door te zeggen dat niks moet. Het bijzondere is dat haar kennis (waar zij de mantelzorger van was) inmiddels is overleden, maar dat zij nog eens in de drie weken bij ons het ontbijt verzorgt.

 

Een doel in het weekend

Eén dochter nam toen ze de uitnodigingsbrief ontving al direct enthousiast contact met mij op. Zij is alleenstaand en heeft in het weekend moeite met alleen zijn en heeft nu weer een doel in het weekend. Ook merkt zij dat haar moeder het waardeert. Het contact tussen moeder en dochter is geïntensiveerd.  Voorheen kwam de dochter op zondagmiddag een paar uurtjes langs. Nu neemt ze op de dagen dat ze helpt met het ontbijt haar moeder de rest van de dag mee naar huis. Kortom, ik kan wel zeggen dat het een succes is, van maart tot augustus hebben we denk ik drie dagen geen hulp gehad.

 

Moet familie gaan wassen?

Met de groep van de Perfecto-opleiding waarvoor ik het ontbijtproject heb uitgevoerd, zijn we ook bij het ministerie van VWS op bezoek geweest. Ik heb daar gevraagd wat precies de bedoeling van de minister was, wil zij echt dat familie ook bewoners gaat wassen en douchen? Gelukkig legden ze uit dat dat niet de bedoeling was. Betrokkenheid van familie en mantelzorgers maakt het leven van de cliënten fijner en alleen dat al scheelt in de zorg.

Reacties (1)

  • Giel Daems

    04 september 2014 op 19:52 |
    de familie/mantelzorger respectvol benaderen en betrekken bij de zorg, zorgde bij ons project kleinschalig wonen voor enorme betrokkenheid, tevens kwam al snel de vraag waarmee ze zouden kunnen helpen, we zijn begonnen met verzorgen van de koffie, later werd er samen met bewoners gewandeld, uitstapjes georganiseerd, samen uit eten buiten instelling, verzorgen van Sinterklaasfeest, nieuwjaarsborrel, verzorgen van warme maaltijd elke dag, bij overlijden van bewoner werd met familie van overige bewoners een herdenkingskrans gemaakt en bij begrafenis/crematie aangeboden.

    antwoord

Plaats een reactie

Log eerst in om te kunnen reageren (via de linkerkolom).

Contactinformatie

Zorgleefplanwijzer.nl
Postbus 8212
3503 RE UTRECHT
Telefoon: (030) 291 90 50

Een initiatief van:

logo_vvn_metdescr_gewoonZorgvoorBeter 76

Meest gedownload